Ekspert mason krytycznie o dokonaniach Macierewicza. Internauci bronią byłego ministra

Twitter Zygmunt Poziomka

Na stronie internetowego czasopisma „Nowa Konfederacja” ukazał się niezwykle krytyczny wobec dokonań byłego ministra obrony narodowej artykuł „Polska obronność po Macierewiczu” autorstwa Witolda Sokoła (naukowca specjalizującego się w zagadnieniach bezpieczeństwa, sympatyka Stowarzyszenia Libertariańskiego oraz KoLibra, masona rytu szkockiego z zakonu „Le Droit Humain”).

Zdaniem Witolda Sokoła minister Macierewicz pozostawił po sobie armie w złej kondycji, niezdolnej do walki cyberprzestrzeni, z obroną przeciwrakietową i przeciwlotniczą nieadekwatną do zagrożeń, z marynarką i lotnictwem „bez szans na zapewnienie wystarczającej obrony szlaków dostaw surowców” sparaliżowanym kontrwywiadem.

Według Witolda Sokoła wydał 80.000.000.000 zł „na przygotowywanie Polski nie do takiej wojny, jaka może nam w rzeczywistości grozić, lecz na teatralne gesty oraz na budowę sekty swoich wyznawców”.

W opinii eksperta masona, z winy Macierewicz Polska pozostała bezbronna wobec zagrożenia ataku rosyjskiej armii i rosyjskiej okupacji Polski. „Zwiększenie stanów wojsk lądowych to bardziej obciążenie dla budżetu niż realny wzrost siły bojowej. „Przesuwanie na wschód” jednostek pancernych to tak naprawdę tylko kołowrotek ludzi i sprzętu w trójkącie Żagań-Wesoła-Braniewo i generowanie chaosu. Niezwykle kosztowne Wojska Obrony Terytorialnej, sztandarowy projekt ministra Macierewicza, wobec nieuniknionych słabości w wyszkoleniu i chyba jednak przy braku racjonalnej koncepcji taktyczno-operacyjnej będą zdolne co najwyżej do „pięknego umierania” w konfrontacji ze znacznie bardziej profesjonalnym i bezwzględnym przeciwnikiem. Nadzieje, pokładane w nielicznych pododdziałach sojuszniczych, są w tym kontekście dość naiwne”.

Zdaniem Witolda Sokoła winą Macierewicza jest „wyraźne osłabienie jakościowe kadry, związane z przedwczesnym odchodzeniem ze stanowisk doświadczonych generałów i pułkowników, wypychanych do cywila z powodów natury ideologicznej” i nie dokonanie „zakupu śmigłowców wielozadaniowych”.

W opinii Witolda Sokoła „Paradoks polega na tym, że Antoni Macierewicz traci stanowisko bynajmniej nie z powodu wymienionych błędów i zaniedbań, ani kierowania pary głównie w gwizdek. Raczej jest to skutek braku zaufania nowego premiera, konfliktu z prezydentem Andrzejem Dudą, a przede wszystkim – kilkukrotnego zirytowania Jarosława Kaczyńskiego, m.in. upartym forowaniem swoich „cherubinów””.

Po nowym ministrze obrony narodowej Mariuszu Błaszczaku, ekspert mason nie spodziewa się „jakichś rewolucyjnych zmian kursu”.

Komentując opinie Witold Sokała Georealista napisał uznał, że analiza eksperta masona jest nie obiektywna „Programy Wisła i Narew mają najwyższą poprzeczkę wymagań ze względu na saturację sił Federacji Rosyjskiej na teatrze polskim działań wojennych. Te systemy muszą być oparte o sieciocentryczną całoobszarową integrację całoobszarową real-time C4SRI – konkretnie o IBCS i dodatkowo operować łącznie z Redzikowem [Aegis Ashore]. IBCS będzie operacyjny najwcześniej w 2022-3, stąd nie sposób uzyskac operacyjnej Wisły i Narwi przed tym terminem. Tym bardziej, że Polska z racji swego położenia geopolitycznego, musi zyskać szereg kompetencji technologicznych opartych o transfer technologii, by stanąć na własnych nogach minimum w zakresie obrony plot. To nie Rumunia czy Szwecja, gdzie Patriota kupiono/zamierzają kupić z półki w konfiguracji niesieciocentrycznej PDB-8 i w dość skromnym ilościowo zakresie. Tym bardziej, że prócz IBCS, chcemy radar dookólny GaN i dodatkowe efektory Sky Ceptor – z maksymalną polonizacją technologii, kompetencji, produkcji, a to oznacza długotrwałe negocjacje biznesowe, gdzie pośpiech jest absolutnie niewskazany. Tym bardziej, że jak wspomniałem, przed 2022-3 i tak nie sposób uzyskać sieciocentrycznego systemu Wisla-Narew, wpinającego zresztą także inne systemy. Rezygnacja z Caracali dała nam wolne pole [także finansowe] dla skupieniu się na szturmowym Kruku i na morskich śmigłowcach ZOP plus CSAR- tu korekta PMT z 2013 jest realistyczna względem faktycznych potrzeb WP i wniosków z Donbasu. Program Orka ma charakter mocno polityczny – na pewno blokuje ostrzejsze sankcje polski przez KE z tytułu zainteresowania Niemców i Francuzów w przetargu. Tym bardziej, że przedłużenie negocjacji pozwoliło na dopracowanie oferty A26 Szwedów, co lewaruje negocjacyjnie i Berlin i Paryż, tak finansowo, jak i w danych taktyczno-technicznych. Lekki, mobilny WOT nasycony MANPADS Piorun, amunicją krążąca Warmate i przyszłymi kierowanymi pociskami ppanc Pustelnik oraz ciężkimi karabinami przeciwsprzętowymi, jest najlepszym środkiem na desanty aeromobilne w głębi kraju – przypomnę, że od 2015 Armia FR intensywnie rozbudowuje wojska aeromobilne z 35 do planowanych 72 tys żołnierzy. Nie mówiąc o roli WOT w wojnie hybrydowej, w zwalczaniu sabotażu i V kolumny, jak i w ochronie linii komunikacyjnych w kraju, oraz obiektów strategicznych. Największą zasługą Antoniego Macierewicza jest jednak utworzenie osobnej formacji cyberobrony, kompletnie pominiętej w PMT w 2013. Ta formacja rozwija się bez rozgłosu, uzyskanie odpowiednich kompetencji to kwestia pierwszej połowy lat 20-tych. Moim zdaniem ta formacja na tym etapie konfrontacji z FR, po uzyskaniu zdolności szkieletowych, powinna być traktowana jako strategiczne pole walki w cyberprzesterzeni – walki już toczonej i narastającej. Czyli jako osobny rodzaj sił zbrojnych – i to o charakterze strategicznym. Bardzo dobrą inicjatywą, godną rozszerzenia, jest w tym układzie budowa „Legii akademickiej”, zwłaszcza w pozyskiwaniu wysokiej klasy fachowców już u źródła. Pomijam, że dopiero po sformułowaniu analizy i wniosków w SPO z 2017, można mówić o prowadzeniu modernizacji WP w sensowny sposób. Dymisja Antoniego Macierewicza jest krokiem politycznym”.

Georealista komentując też artykuł masona eksperta przypomniał, że „także w programie Homar, tuż przed odejściem, Antoni Macierewicz kopnął w stolik negocjacyjny, przez oświadczenie MON, że w wypadku braku dogadania się z Lockheed-Martin, Homar zostanie tak czy inaczej uruchomiony w 2018 – ale poprzez kontrakt z Izraelem lub…Turcją [co na pewno nie jest opcja preferowana przez Waszyngton z racji napiętych relacji z Ankarą]. To wyraźna ostra zagrywka negocjacyjna, sygnał „są INNI oferenci – lepsi lub/i tańsi – MAMY WYBÓR” – odnosząca się też co do metody także do Wisły i Narwi czy np. Harpii. Stąd Mariusz Błaszczak jako następca, ma maksymalnie przesunięte in plus pole negocjacyjne, co zresztą nowy szef MONu skwapliwie podchwytuje, zapowiadając „kontynuację” działań poprzednika. Przy czym odejście Antoniego Macierewicza daje pozorny „żer” dla uśmierzenia dąsów Waszyngtonu: „Antoni Macierewicz nie podoba się? – to proszę, już został zdymisjonowany” – zaś MON może w ten sposób robić dalej TAKĄ politykę modernizacji – czyli wg potrzeb i interesu Polski i WP, a nie wg interesów USA”.

Jak przypomina Georealista „ Antoni Macierewicz doprowadził do finalizacji następujących umów: – 96 Krabów [największy z kontraktów – podstawa artylerii samobieżnej dalekiego zasięgu] a w ramach analizy SPO 2017 podjęto decyzję o zwiększeniu produkcji w kolejnych latach do nawet 500 sztuk – 64 Raki [tu także będzie rozszerzenie umów o platformy gąsienicowe, po zebraniu doświadczeń z Rakami – decyzja o pozostawieniu T-72M1 i Dana wz.77 i Goździków w służbie po modernizacji [T-72M1 do standardu najprawdopodobniej PT-91M2] – zahamowanie demontażu Bumaru i odbudowa jego zdolności – demontaż dotąd przez 8 lat PO-PSL robił WSI [GRU] na polecenie Kremla – stworzenie jednego Centrum Silników Wojskowych dla wszystkich pojazdów militarnych, a w ostatniej chwili także konsolidacja obsługi lotniczej, docelowo i militarnej i cywilnej [podwójnego przeznaczenia] – wprowadzenie dronów uderzeniowych amunicji krążącej Warmate [1000 sztuk – 10 zestawów operatorskich] i stworzenie Centrum Dronów, dofinansowanie WB Electronics i włączenie do PMT – zakup ponad 70 tys Beryli, ponad 2,5 tys UKM-2000P, 53 tys modułowych Grotów, ten ostatni zakup to pierwszy etap wdrażania programu tzw. żołnierza przyszłości – zamówienie 1300 MANPADS Piorun, co domyka najniższe piętro obrony – wprowadzenie [ponowne] armaty 35mm Oerlikon KDA [na razie dla celów morskich, docelowo także dla wojsk lądowych, w tym dla Loara 2 na podwoziu K9] – zamówienie 6 zestawów obrony lotnisk Pilica [72 lufy 23 mm + 72 wyrzutnie Piorunow + 6 radarów wykrywania/naprowadzania] – zamówienie 77(+2) zestawów mobilnych obrony plot Poprad na podwoziu Żubr [poczwórny Grom/Piorun z głowicą obserwacyjną i systemem dowodzenia] – nowe okręty: 6 holowników, 2 trałowce, 1 okręt ratowniczy dla PMW, co jest istotne dla obsługi strategicznie ważnych linii komunikacyjnych i zabezpieczenia działań portowych w Trójmieście i Szczecinie – jest to najszybsza i bezpośrednia droga wzmocnienia Polski przez NATO, tu po polskiej stronie leży odpowiedzialność za zabezpieczenie przeciwpodwodne i obsługę w porcie – Macierewicz dopilnował, aby 8 Masterów/Bielików przyjęto dopiero po spełnieniu przez dostawcę wszystkich zamówionych funkcjonalności – nie chcę wchodzić w zakupy „amunicji” najważniejsze jest zamówienie pocisków manewrujących stealth dalekiego zasięgu JASSM-ER o zasięgu1000 km [Siemoniak zamówił, ale JASSM-A o zasięgu 370 km], ponadto ARAAM C-7, a także amunicję podkalibrową dla czołgów, ocalił tez demontowana przez poprzednia ekipę produkcję Feniksów – najważniejsze wydaje się sfinalizowanie sojuszu polsko-brytyjskiego i współpracy REALNEJ z BAE, zwłaszcza wstępne „zaklepanie” pocisków plot CAMM-ER o zasięgu 45 km dla systemu Narew, natomiast co do Wisły to budowany na 2022 system sieciocentryczny IBCS [Polska – jedyny kraj poza USA ] i pociski Sky Ceptor o zasięgu 250km+ i radary dookólne GaN. Jest też sporo innych pozytywnych spraw za Antoniego Macierewicza związanych z zakupem radarów, drugi Morski Dywizjon Rakietowy z rakietami NSM, 118 Wirusów, 600 moździerzy 60 mm, 200 RGP-40, ciężarówki dla WP i OT, modernizacja 12 Turbo Orlików, wzmocnienie i usprzętowienie Straży Granicznej, zakup precyzyjnej optoelektroniki nocnej np. z PCO, zrobienie z MiGów-29 prawdziwych myśliwców dzięki zakupowi ciężkich rakiet powietrze-powietrze na ich uzbrojenie, przejęcie budowy Ślązaka, która była faktycznie zastopowana i w ślepej uliczce – za Antoniego Macierewicza nastąpiła reaktywacja kompetencji stoczni do kontynuacji budowy i wyposażenia [zresztą generalnie – odbudowa grupy stoczni dla marynarki wojennej i celów cywilnych], amunicja precyzyjna Szczerbiec, elektronika telekomunikacyjna i dowódcza, symulatory, dostawy Rosomaków. Sukcesem strategicznym jest finalizacja tarczy antyrakietowej Aegis Ashore w Redzikowie, brygada pancerna ABCT i natowska grupa bojowa w Orzyszu, wprowadzenie bezpośrednich dostaw NATO poprzez Trójmiasto [przedtem w Bremenhaven, co dokładało 2 tygodnie transportu przez niepewne Niemcy], przerzucenie docelowo całej brygady Leo 2 do Wesołej do obrony za linią Wisły na osi głównego kierunku natarcia ze strony sił FR z podstawy na Białorusi [a zajęcie Białorusi zostało tylko opóźnione, zresztą Rosja już tam robi magazyny sprzętowe dla nowo formowanej 1 Armii Pancernej Gwardii, której formowanie Kreml zdecydował jeszcze PRZED szczytem NATO w Walii]. Ponadto zbliżenie wojskowe ze Skandynawią, silna rozbudowa HSW. Zupełnie niedoceniony jest zakup 2 małych i 3 większych samolotów tzw. przewozu VIP, a faktycznie transportowców specjalnego statusu „ładunków dyplomatycznych” dla przewozu specjalistów, prototypów, sprzętu wysokiej wartości [np. radarów, modułów szyfrujących] ładunków specjalnych – przewóz VIP to dodatek do stałych lotów wysokiej poufności o charakterze specjalnym. Zasięg do USA umożliwia loty wahadłowe z ładunkami specjalnymi na dość dużą skalę w razie pilnej potrzeby operacyjnej. Likwidacja bezsensownego programu Gepard [zbyt słaby pancerz, brak rezerwy modernizacyjnej], finalizacja prototypu Borsuka, reaktywacja i uruchomienie produkcji podwójnego zastosowania z Autosana. Pozbyto się niepotrzebnych wymagań „ekspedycyjnych” względem Kryla, stąd przyśpieszenie jego testów prototypowych. Dla stworzenia całościowego krajowego nowoczesnego systemu C4SRI kluczowe jest wynegocjowanie IBCS jako podstawy obrony i koordynacji Wisły, Narwi i Homara i Krabów i Langust i innych systemów lufowo-rakietowych. Największe jednak osiągnięcie, zupełnie niedoceniane, a mające docelowo znaczenie strategiczne, to utworzenie osobnego rodzaju wojsk do walki w cyberprzestrzeni – a to całkowicie pominięto w bardzo niedoskonałym PMT z 2013. Tak naprawdę dopiero stworzenie SPO 2017 to moment, od którego modernizacja polskiej armii przeszła do fazy dojrzałej i uporządkowanej względem celów i funkcji sił zbrojnych jako całości. Nie ma nawet co porównywać zmian w WP za Antoniego Macierewicza w porównaniu z jego poprzednikami z 8 lat rządów PO-PSL. Przyczyną dymisji Antoniego Macierewicza była jego znajomość aneksu raportu nt WSI [czyli agendy GRU w Polsce]. Jako minister MON z certyfikatem dostępu do dokumentów niejawnych miał prawo z urzędu do upublicznienia tego raportu w razie zagrożenia hybrydowego Polski przez tę agenturę, teraz został utrącony, odsunięty i nie ma prawa tego upublicznić. Duda jest kupiony lub/i zastraszony przez Stare Kiejkuty – generalnie WSI wygrało tę rundę”.

Jan Bodakowski

WSZYSTKIE PRAWA DO TEKSTU ZASTRZEŻONE. Możesz udostępniać tekst w serwisach społecznościowych, ale zabronione jest kopiowanie tekstu w części lub całości przez inne redakcje i serwisy internetowe bez zgody redakcji pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Najpopularniejsze

Wszystkie prawa zastrzeżone. Możesz udostępniać treści portalu Lewy.pl w serwisach społecznościowych, ale zabronione jest kopiowanie treści w części lub całości przez inne redakcje oraz serwisy internetowe bez zgody redakcji pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Copyright © 2017 Fundacja Edukacja przez Media

Góra